Intensywna orka płużna to główny wróg fizycznej struktury gleby⁷. Mechaniczne odwracanie skiby niszczy naturalny układ warstw glebowych, rujnuje korytarze dżdżownic i sieć grzybni mykoryzowej, a także gwałtownie uwalnia wilgoć z głębszych warstw⁹. Każda wykonana orka płużna powoduje bezpowrotną stratę od 40 do 50 mm wody opadowej z gleby²⁰.
W warunkach limitowanych opadów (np. w Wielkopolsce, gdzie roczna suma opadów wynosi zaledwie 450 mm) strata ta ma wymiar katastrofalny – to zapas wody, który mógłby przedłużyć turgor i wegetację roślin o 2–3 krytyczne tygodnie podczas letniej suszy²¹.
W rolnictwie regeneratywnym dąży się do maksymalnego ograniczenia uprawy mechanicznej (zasada „minimum uprawy, maksimum życia”). Przykładem skutecznej transformacji jest redukcja orki z poziomu 80–90% powierzchni gospodarstwa do zaledwie 8% (pozostawionej wyłącznie pod uprawę ziemniaka, która ze względów technologicznych wymaga redlenia)².
Wiodącą technologią uprawy konserwującej jest Strip-Till (uprawa pasowa)²². Specjalistyczny agregat spulchnia wąskie pasy gleby (zaledwie o szerokości rzędu siewnego), w które natychmiast wysiewane są nasiona. Ponad 60–70% powierzchni pola pozostaje całkowicie nienaruszone, pokryte mulczem (resztkami pożniwnymi i poplonem). Agregat strip-till umożliwia jednoczesną, zlokalizowaną doglebowo aplikację nawozów mineralnych bezpośrednio pod korzeń rośliny na głębokość do 15–20 cm. Nawóz nie jest rozrzucany na całej powierzchni pola (co stymulowałoby rozwój chwastów w międzyrzędziach), lecz skumulowany dokładnie tam, gdzie roślina go potrzebuje.
Uregulowanie struktury gleby i rezygnacja z pługa drastycznie zmniejszają opory uprawowe gleby. Przekłada się to bezpośrednio na aspekt ekonomiczny – zużycie paliwa w ciągnikach spada o nawet 20%¹¹.