Praktyki regeneratywne są bezpośrednio premiowane i dotowane w ramach unijnych dopłat bezpośrednich. W Planie Strategicznym dla Polski na lata 2023-2027 kluczową rolę odgrywa ekoschemat „Rolnictwo węglowe i zarządzanie składnikami odżywczymi”⁴⁶.
Rolnik może uzyskać dodatkowe wsparcie finansowe (płatności realizowane w systemie punktowym), wdrażając następujące praktyki regeneratywne:
- Uproszczone systemy uprawy (bezorkowe)
- Wymieszanie słomy z glebą
- Międzyplony ozime / wsiewki śródplonowe
- Opracowanie i przestrzeganie planu nawożenia
- Wymieszanie obornika na gruntach ornych w ciągu 12 godzin od aplikacji
- Stosowanie płynnych nawozów naturalnych metodami innymi niż rozbryzgowo (aplikatory doglebowe)
- Zróżnicowana struktura upraw (bioróżnorodność płodozmianu)
Po 2027 roku ekoschematy i płatności rolno-środowiskowe nie będą już traktowane w nowym budżecie na lata 2028-2034 jako osobne instrumenty – będą w jednym „koszyku”. Jedną z kluczowych zmian jest likwidacja obecnego podziału na dwa filary. W praktyce oznacza to m.in. połączenie dotychczasowych instrumentów środowiskowych w jeden – tzw. AECA – Agri-Environmental and Climate Actions, czyli tzw. działania rolno-środowiskowe i klimatyczne. Dotychczasowe ekoschematy, czyli filar I – finansowane w 100 procentach przez UE) oraz płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne w postaci filaru II (często wieloletnie, współfinansowane przez kraje) mają wylądować w jednym, wspólnym koszyku. Nowy system AECA ma być dobrowolny dla rolników – tak jak obecne ekoschematy. Zobowiązania będą mogły być zarówno roczne (jak w ekoschematach), jak i wieloletnie (jak w dotychczasowych programach rolno-środowiskowych). Kraje członkowskie będą musiały oferować AECA w sześciu priorytetowych obszarach: adaptacja do zmian klimatu, zdrowie gleby i wody, bioróżnorodność, rolnictwo ekologiczne, ekstensywna hodowla oraz dobrostan zwierząt.