Ochrona roślin

Progi ekonomicznej szkodliwości agrofagów

Przed przystąpieniem do zabiegów ochrony roślin należy przeprowadzić szczegółową lustrację upraw w celu określenia nasilenia występowania agrofagów. Od tego zależy celowość i rodzaj działań ochronnych. Przed podjęciem decyzji dotyczących chemicznego zwalczania patogenów wymagana jest znajomość progów ich szkodliwości. Progi ekonomicznej szkodliwości określają, kiedy stosowanie chemicznej ochrony roślin staje się opłacalne, tzn. przy jakiej liczebności organizmów szkodliwych straty przez nie spowodowane przewyższą koszt ich chemicznego zwalczania. Przy identyfikacji potrzeby wykonania zabiegu należy opierać się na metodykach integrowanej ochrony poszczególnych upraw i systemach wspierania decyzji umożliwiających trafną ocenę zagrożenia i czasu wykonania zabiegu. Progi ekonomicznej szkodliwości są opracowane dla części agrofagów, dla innych dostępne są dane wskaźnikowe opisujące możliwe straty przy ich pojawieniu:

Występowanie agrofagów jest często zróżnicowane i zależne od warunków klimatycznych regionu, a także sezonu, charakteru gleby oraz historii i otoczenia pola. Podstawą działań uprawowych zmierzających do efektywnego ograniczania szkodliwości agrofagów jest dokładne ich rozpoznanie. Dotyczy to zarówno lokalnie ważnych gatunków chwastów, jak i szkodników, czy grzybów, których źródła infekcji mogą znajdować się na terenie pola jak i poza nim. Konieczność zastosowania zabiegu chemicznego musi wynikać z analizy bieżących potrzeb działań ochronnych przed agrofagami, których nie spełniają inne, nie chemiczne metody ich ograniczania lub zwalczania. Decyzja o niezbędnych działaniach powinna wynikać z oceny rzeczywistego stopnia zagrożenia agrofagami, fazy rozwojowej rośliny uprawnej, a także warunków wykonania zabiegu.

W podjęciu decyzji należy uwzględnić dalszy, prawdopodobny przebieg warunków pogodowych, odmianę rośliny uprawnej, stadium rozwojowe agrofaga, a także obecność jego wrogów naturalnych

Powód wykonania zabiegu, podobnie jak rodzaj środka i jego dawkę, należy udokumentować w ewidencji zabiegów ochrony roślin.

Jedną z bardzo metod ograniczania szkodliwości niektórych agrofagów jest zaprawianie nasion. W tym wypadku bardzo małe ilości środków ochrony roślin umieszczone najbliżej miejsca pojawiania się patogenów działają najskuteczniej. Zaprawianie nasion i sadzeniaków stosuje się na podstawie wiedzy o przewidywanym wystąpieniu zwalczanych agrofagów, jak np. chorób grzybowych zbóż, ziemniaków, czy szkodników żerujących na wschodzących roślinach, przekraczających progi ich szkodliwości.